- Oczyszczanie gazów odlotowych
- Oczyszczanie osadów
- Uzdatnianie wody
- Przenośna oczyszczalnia wody typu RO System
- System odwróconej osmozy ze stali nierdzewnej
- Kontenerowe systemy uzdatniania wody
- System odsalania wody morskiej
- Systemy uzdatniania wody UF
- Systemy uzdatniania wody NF
- Systemy uzdatniania wody EDI itp.
- Linia do napełniania butelek/wiader/torebek wodą
- System oczyszczania ścieków MBR
- Kompleksowe uzdatnianie wody
0102030405
Przemysłowy system odwróconej osmozy
Wprowadzenie do projektu
Zasada działania systemu odwróconej osmozy
W określonej temperaturze, do oddzielenia wody słodkiej od soli fizjologicznej używana jest membrana półprzepuszczalna. Woda słodka przemieszcza się do soli fizjologicznej przez membranę półprzepuszczalną. Wraz ze wzrostem poziomu cieczy po stronie soli fizjologicznej prawej komory, wytwarzane jest pewne ciśnienie, aby zapobiec przedostawaniu się wody słodkiej z lewej komory do strony soli fizjologicznej, co ostatecznie prowadzi do osiągnięcia stanu równowagi. Ciśnienie równowagi w tym momencie nazywane jest ciśnieniem osmotycznym roztworu, a zjawisko to nazywa się osmozą. Jeśli do strony soli fizjologicznej prawej komory zostanie przyłożone ciśnienie zewnętrzne przekraczające ciśnienie osmotyczne, woda w roztworze soli prawej komory przemieści się do wody słodkiej w lewej komorze przez membranę półprzepuszczalną, dzięki czemu woda słodka może zostać oddzielona od wody słonej. Zjawisko to jest przeciwieństwem zjawiska przepuszczalności, zwanego zjawiskiem przepuszczalności odwrotnej.
Podstawą systemu odsalania metodą odwróconej osmozy jest zatem
(1) Selektywna przepuszczalność błony półprzepuszczalnej, czyli selektywnie przepuszczająca wodę, ale nie przepuszczająca soli;
(2) Ciśnienie zewnętrzne w komorze solnej jest wyższe niż ciśnienie osmotyczne komory solnej i komory z wodą słodką, co stanowi siłę napędową dla przepływu wody z komory solnej do komory z wodą słodką. Typowe ciśnienia osmotyczne dla niektórych roztworów przedstawiono w poniższej tabeli.
Powyższa półprzepuszczalna membrana, używana do oddzielania wody słodkiej od słonej, nazywana jest membraną odwróconej osmozy. Membrana odwróconej osmozy jest wykonana głównie z materiałów polimerowych. Obecnie membrana odwróconej osmozy stosowana w elektrowniach cieplnych jest wykonana głównie z kompozytów z aromatycznego poliamidu.
Technologia odwróconej osmozy (RO) to technologia separacji i filtracji membranowej, wykorzystująca różnicę ciśnień. Rozmiar porów wynosi zaledwie nanometr (1 nanometr = 10-9 metra). Pod pewnym ciśnieniem cząsteczki H2O mogą przenikać przez membranę RO. Sole nieorganiczne, jony metali ciężkich, materia organiczna, koloidy, bakterie, wirusy i inne zanieczyszczenia zawarte w wodzie źródłowej nie mogą przedostać się przez membranę, dzięki czemu możliwe jest dokładne rozróżnienie wody czystej, która może przejść, od wody zagęszczonej, która nie może przejść.
W zastosowaniach przemysłowych, instalacje odwróconej osmozy wykorzystują specjalistyczny sprzęt, który wspomaga proces odwróconej osmozy. Przemysłowe systemy odwróconej osmozy są przeznaczone do uzdatniania dużych ilości wody i są wykorzystywane w różnych gałęziach przemysłu, w tym w rolnictwie, przemyśle farmaceutycznym i produkcyjnym. Sprzęt stosowany w tych systemach został specjalnie zaprojektowany, aby zapewnić wydajność i skuteczność procesu odwróconej osmozy w produkcji świeżej wody ze źródeł słonej wody.
Proces odwróconej osmozy to ważna technologia odsalania wody morskiej, która może zapewnić świeżą wodę w obszarach, gdzie brakuje wody lub gdzie tradycyjne źródła wody są zanieczyszczone. Wraz z rozwojem urządzeń i technologii odwróconej osmozy, proces ten pozostaje kluczowym rozwiązaniem problemów niedoborów wody i jej jakości na całym świecie.
Główne cechy membrany do odwróconej osmozy:
Charakterystyka kierunkowości i separacji membranowej
Praktyczna membrana do odwróconej osmozy jest membraną asymetryczną, składającą się z warstwy powierzchniowej i nośnej, charakteryzującą się wyraźnym kierunkowością i selektywnością. Tak zwana kierunkowość polega na umieszczeniu powierzchni membrany w solance pod wysokim ciśnieniem w celu odsalania. Ciśnienie zwiększa przepuszczalność membrany dla wody, co również zwiększa szybkość odsalania. Po umieszczeniu warstwy nośnej membrany w solance pod wysokim ciśnieniem, szybkość odsalania spada do zera wraz ze wzrostem ciśnienia, ale przepuszczalność dla wody znacznie wzrasta. Ze względu na tę kierunkowość, membrana nie nadaje się do odwrotnego zastosowania.
Charakterystyka separacji jonów i materii organicznej w wodzie w procesie odwróconej osmozy nie jest taka sama, co można podsumować następująco
(1) Materię organiczną łatwiej oddzielić niż materię nieorganiczną
(2) Elektrolity są łatwiejsze do oddzielenia niż nieelektrolity. Elektrolity o wysokim ładunku są łatwiejsze do oddzielenia, a ich szybkość usuwania jest zazwyczaj następująca: Fe3+> Ca2+> Na+ PO43-> S042-> C | – w przypadku elektrolitu, im większa cząsteczka, tym łatwiej ją usunąć.
(3) Szybkość usuwania jonów nieorganicznych jest związana z hydratem i promieniem jonów hydratowanych w stanie hydratacji jonowej. Im większy promień jonu hydratowanego, tym łatwiej go usunąć. Kolejność szybkości usuwania jest następująca:
Mg2+, Ca2+> Li+ > Na+ > K+; F->C|->Br->NO3-
(4) Zasady rozdzielania polarnej materii organicznej:
Aldehyd > Alkohol > Amina > Kwas, amina trzeciorzędowa > Amina drugorzędowa > Amina pierwszorzędowa, kwas cytrynowy > Kwas winowy > Kwas jabłkowy > Kwas mlekowy > Kwas octowy
Najnowsze osiągnięcia w zakresie oczyszczania gazów odlotowych stanowią znaczący postęp w rozwiązywaniu problemów środowiskowych, a jednocześnie stwarzają firmom możliwości zrównoważonego rozwoju w sposób przyjazny dla środowiska. To innowacyjne rozwiązanie z pewnością wpłynie pozytywnie na obszary oczyszczania gazów odlotowych i ochrony środowiska, obiecując wysoką wydajność, niskie koszty operacyjne i zerowe zanieczyszczenia wtórne.
(5) Izomery parowe: tert- > Różne (izo-) > Zhong (sek-) > Oryginalne (pri-)
(6) Wydajność separacji soli sodowych materii organicznej jest dobra, podczas gdy fenole i organizmy fenolowe wykazują separację ujemną. Gdy wodne roztwory polarnych lub niepolarnych, zdysocjowanych lub niezdysocjowanych organicznych substancji rozpuszczonych są rozdzielane przez membranę, siły oddziaływania między substancją rozpuszczoną, rozpuszczalnikiem i membraną determinują selektywną przepuszczalność membrany. Efekty te obejmują siły elektrostatyczne, siłę wiązania wiązań wodorowych, hydrofobowość i przenoszenie elektronów.
(7) Ogólnie rzecz biorąc, substancje rozpuszczone mają niewielki wpływ na właściwości fizyczne lub właściwości transmisyjne membrany. Tylko fenol lub niektóre związki organiczne o niskiej masie cząsteczkowej powodują ekspansję octanu celulozy w roztworze wodnym. Obecność tych składników zazwyczaj powoduje zmniejszenie przepływu wody przez membranę, czasami znacznie.
(8) Skuteczność usuwania azotanów, nadchloranów, cyjanków i tiocyjanianów nie jest tak dobra jak w przypadku chlorków, a skuteczność usuwania soli amonowej nie jest tak dobra jak soli sodowej.
(9) Większość składników o względnej masie cząsteczkowej większej niż 150, niezależnie od tego, czy są to elektrolity, czy nieelektrolity, można łatwo usunąć
Ponadto kolejność rozdziału węglowodorów aromatycznych, cykloalkanów, alkanów i chlorku sodu w membranie odwróconej osmozy jest inna.
(2) Pompa wysokiego ciśnienia
W procesie odwróconej osmozy, woda musi zostać podana do określonego ciśnienia za pomocą pompy wysokociśnieniowej, aby zakończyć proces odsalania. Obecnie w elektrowniach cieplnych stosuje się pompy wysokociśnieniowe w postaci odśrodkowych, tłokowych, śrubowych i innych, spośród których najczęściej stosowana jest wielostopniowa pompa odśrodkowa. Może ona osiągnąć wydajność ponad 90% i zmniejszyć zużycie energii. Ten rodzaj pompy charakteryzuje się wysoką sprawnością.
(3) Ontologia odwróconej osmozy
Jednostka odwróconej osmozy to kombinowana jednostka uzdatniania wody, która łączy elementy membrany odwróconej osmozy z rurami w określonym układzie. Pojedyncza membrana odwróconej osmozy nazywana jest elementem membranowym. Liczba czujników membrany odwróconej osmozy jest łączona szeregowo, zgodnie z określonymi wymaganiami technicznymi, i montowana z pojedynczą powłoką membrany odwróconej osmozy, tworząc element membranowy.
1. Element membranowy
Element membrany odwróconej osmozy. Podstawowy element składający się z membrany odwróconej osmozy i materiału nośnego, przeznaczony do zastosowań przemysłowych. Obecnie elementy membrany z wężownicą są stosowane głównie w elektrowniach cieplnych.
Obecnie różni producenci membran produkują różnorodne komponenty membranowe dla różnych użytkowników przemysłowych. Elementy membranowe stosowane w elektrowniach cieplnych można z grubsza podzielić na: elementy membranowe do wysokociśnieniowego odsalania wody morskiej z odwróconą osmozą; elementy membranowe do niskociśnieniowego i ultraniskociśnieniowego odsalania wody słonawej; elementy membranowe przeciwporostowe.
Podstawowe wymagania stawiane elementom membranowym to:
A. Gęstość upakowania folii tak wysoka, jak to możliwe.
B. Niełatwa do koncentracji polaryzacja
C. Silne właściwości przeciw zanieczyszczeniom
D. Wygodne jest czyszczenie i wymiana membrany
E. Cena jest niska
2.Powłoka membranowa
Naczynie ciśnieniowe służące do ładowania elementu membrany odwróconej osmozy do urządzenia do odwróconej osmozy nazywane jest powłoką membrany, znane jest również jako „naczynie ciśnieniowe”. Jednostką produkcyjną jest Haide Energy. Każde naczynie ciśnieniowe ma około 7 metrów długości.
Powłoka powłoki foliowej jest zazwyczaj wykonana z tkaniny z tworzywa sztucznego wzmocnionego włóknem szklanym epoksydowym, a zewnętrzna warstwa pokryta jest farbą epoksydową. Niektórzy producenci oferują również powłoki foliowe ze stali nierdzewnej. Ze względu na wysoką odporność na korozję tworzywa FRP, większość elektrowni cieplnych wybiera powłoki foliowe FRP. Materiałem zbiornika ciśnieniowego jest FRP.
Czynniki wpływające na wydajność systemu uzdatniania wody metodą odwróconej osmozy:
W przypadku określonych warunków systemowych przepływ wody i szybkość odsalania są charakterystykami membrany odwróconej osmozy. Na przepływ wody i szybkość odsalania zbiornika odwróconej osmozy wpływa wiele czynników, w tym głównie ciśnienie, temperatura, szybkość odzysku, zasolenie wody wlotowej i wartość pH.
(1) Efekt ciśnienia
Ciśnienie wlotowe membrany do odwróconej osmozy bezpośrednio wpływa na strumień membrany i szybkość odsalania. Wzrost strumienia membrany jest liniowo zależny od ciśnienia wlotowego. Szybkość odsalania jest liniowo proporcjonalna do ciśnienia na wlocie, ale gdy ciśnienie osiągnie określoną wartość, krzywa zmian szybkości odsalania staje się płaska, a szybkość odsalania przestaje rosnąć.
(2) Wpływ temperatury
Szybkość odsalania maleje wraz ze wzrostem temperatury wlotowej odwróconej osmozy. Jednakże strumień wydajności wody rośnie niemal liniowo. Głównym powodem jest to, że wraz ze wzrostem temperatury lepkość cząsteczek wody maleje, a zdolność dyfuzji jest silna, więc strumień wody rośnie. Wraz ze wzrostem temperatury szybkość przechodzenia soli przez membranę odwróconej osmozy będzie przyspieszana, więc szybkość odsalania będzie zmniejszona. Temperatura wody surowej jest ważnym wskaźnikiem odniesienia dla projektowania systemu odwróconej osmozy. Na przykład, gdy elektrownia przechodzi techniczną transformację inżynierii odwróconej osmozy, temperatura wody surowej w projekcie jest obliczana zgodnie z 25℃, a obliczone ciśnienie wlotowe wynosi 1,6 MPa. Jednak temperatura wody w rzeczywistej pracy systemu wynosi tylko 8℃, a ciśnienie wlotowe musi zostać zwiększone do 2,0 MPa, aby zapewnić projektowany przepływ świeżej wody. W rezultacie wzrasta zużycie energii potrzebnej do działania systemu, skraca się żywotność wewnętrznego pierścienia uszczelniającego membrany urządzenia do odwróconej osmozy i wzrasta częstotliwość konserwacji sprzętu.
(3) Wpływ zawartości soli
Stężenie soli w wodzie jest ważnym wskaźnikiem wpływającym na ciśnienie osmotyczne membrany, a ciśnienie osmotyczne membrany rośnie wraz ze wzrostem zawartości soli. Pod warunkiem, że ciśnienie wlotowe w procesie odwróconej osmozy pozostaje niezmienione, zawartość soli w wodzie wlotowej wzrasta. Ponieważ wzrost ciśnienia osmotycznego kompensuje część siły wlotowej, strumień wody maleje, a tym samym spada również szybkość odsalania.
(4) Wpływ wskaźnika odzysku
Wzrost współczynnika odzysku w systemie odwróconej osmozy doprowadzi do wyższej zawartości soli w wodzie wlotowej elementu membranowego wzdłuż kierunku przepływu, co spowoduje wzrost ciśnienia osmotycznego. Zrównoważy to efekt napędowy ciśnienia wody wlotowej odwróconej osmozy, zmniejszając w ten sposób strumień wydajności wody. Wzrost zawartości soli w wodzie wlotowej elementu membranowego prowadzi do wzrostu zawartości soli w wodzie słodkiej, zmniejszając w ten sposób współczynnik odsalania. W projekcie systemu, maksymalny współczynnik odzysku w systemie odwróconej osmozy nie zależy od ograniczenia ciśnienia osmotycznego, ale często zależy od składu i zawartości soli w wodzie surowej, ponieważ wraz z poprawą współczynnika odzysku, mikrorozpuszczalne sole, takie jak węglan wapnia, siarczan wapnia i krzem, będą się osadzać w procesie zagęszczania.
(5) Wpływ wartości pH
Zakres pH dla różnych typów membran jest bardzo zróżnicowany. Na przykład, przepływ wody i szybkość odsalania membrany octanowej są zazwyczaj stabilne w zakresie pH 4-8, a w zakresie pH poniżej 4 lub powyżej 8 ulegają znacznym zmianom. Obecnie zdecydowana większość materiałów membranowych stosowanych w przemysłowym uzdatnianiu wody to materiały kompozytowe, które dostosowują się do szerokiego zakresu pH (wartość pH można kontrolować w zakresie 3-10 w trybie ciągłym, a przepływ wody i szybkość odsalania membrany w tym zakresie są stosunkowo stabilne).
Metoda wstępnego oczyszczania za pomocą membrany odwróconej osmozy:
Filtracja membranowa z odwróconą osmozą różni się od filtracji złożowej, ponieważ złoże filtracyjne to pełna filtracja, czyli woda surowa przepływa przez całą warstwę filtracyjną. Filtracja membranowa z odwróconą osmozą to metoda filtracji z przepływem krzyżowym, co oznacza, że część wody surowej przepływa przez membranę w kierunku pionowym. W tym czasie sole i różne zanieczyszczenia są przechwytywane przez membranę i wynoszone przez pozostałą część wody surowej, przepływającą równolegle do powierzchni membrany, ale zanieczyszczenia nie mogą zostać całkowicie usunięte. Z biegiem czasu resztkowe zanieczyszczenia będą nasilać zanieczyszczenie elementów membrany. Im wyższe zanieczyszczenie wody surowej i szybkość odzysku, tym szybsze zanieczyszczenie membrany.
1. Kontrola skali
Gdy nierozpuszczalne sole w wodzie surowej stale gromadzą się w elemencie membrany i przekraczają granicę rozpuszczalności, wytrącają się na powierzchni membrany do odwróconej osmozy, co nazywa się „osadzaniem się kamienia”. Po ustaleniu źródła wody, wraz ze wzrostem odzysku w systemie odwróconej osmozy, wzrasta ryzyko osadzania się kamienia. Obecnie, ze względu na niedobory wody lub wpływ odprowadzanych ścieków na środowisko, zazwyczaj zwiększa się stopień recyklingu. W takim przypadku szczególnie ważne są przemyślane środki kontroli osadzania się kamienia. W systemach odwróconej osmozy, powszechnymi solami ogniotrwałymi są CaCO3, CaSO4 i SiO2, a innymi związkami, które mogą wytwarzać kamień, są CaF2, BaSO4, SrSO4 i Ca3(PO4)2. Powszechną metodą zapobiegania osadzaniu się kamienia jest dodawanie inhibitorów kamienia. W moim warsztacie stosowane są inhibitory kamienia Nalco PC191 oraz Europe and America NP200.
2.Kontrola zanieczyszczeń cząstkami koloidalnymi i stałymi
Zanieczyszczenia koloidami i cząstkami mogą poważnie wpłynąć na działanie elementów membrany odwróconej osmozy, powodując na przykład znaczną redukcję wydajności świeżej wody, a czasami także zmniejszenie szybkości odsalania. Pierwszym objawem zanieczyszczeń koloidami i cząstkami jest wzrost różnicy ciśnień pomiędzy wlotem i wylotem elementów membrany odwróconej osmozy.
Najbardziej powszechną metodą oceny koloidu wodnego i cząsteczek w elementach membrany odwróconej osmozy jest pomiar wartości SDI wody, czasami zwanej wartością F (wskaźnik zanieczyszczenia), która jest jednym z ważnych wskaźników monitorujących działanie układu wstępnego oczyszczania wody w procesie odwróconej osmozy.
Wskaźnik SDI (wskaźnik gęstości mułu) to zmiana szybkości filtracji wody w jednostce czasu, która wskazuje stopień zanieczyszczenia wody. Ilość cząstek stałych i koloidów w wodzie wpływa na wartość SDI. Wartość SDI można określić za pomocą instrumentu SDI.
3. Kontrola skażenia mikrobiologicznego błony komórkowej
Mikroorganizmy w wodzie surowej obejmują głównie bakterie, algi, grzyby, wirusy i inne organizmy wyższe. W procesie odwróconej osmozy mikroorganizmy i rozpuszczone w wodzie składniki odżywcze ulegają ciągłej koncentracji i wzbogaceniu w membranie, która staje się idealnym środowiskiem i procesem dla tworzenia biofilmu. Zanieczyszczenie biologiczne elementów membrany odwróconej osmozy poważnie wpływa na wydajność systemu odwróconej osmozy. Różnica ciśnień między wlotem a wylotem elementów odwróconej osmozy gwałtownie rośnie, co powoduje spadek wydajności wodnej elementów membrany. Czasami zanieczyszczenie biologiczne występuje po stronie produkcji wody, powodując zanieczyszczenie wody produkcyjnej. Na przykład, podczas konserwacji urządzeń odwróconej osmozy w niektórych elektrowniach cieplnych, na elementach membrany i rurach z wodą pitną można znaleźć zielony mech, który jest typowym zanieczyszczeniem mikrobiologicznym.
Gdy element membrany zostanie zanieczyszczony mikroorganizmami i wytworzy biofilm, jego czyszczenie jest bardzo trudne. Ponadto, niecałkowite usunięcie biofilmu spowoduje szybki wzrost mikroorganizmów. Dlatego kontrola mikroorganizmów jest jednym z najważniejszych zadań wstępnego oczyszczania, szczególnie w systemach wstępnego oczyszczania metodą odwróconej osmozy, wykorzystujących wodę morską, wodę powierzchniową i ścieki jako źródła wody.
Główne metody zapobiegania rozwojowi mikroorganizmów błonowych to: chlorowanie, mikrofiltracja lub ultrafiltracja, utlenianie ozonem, sterylizacja ultrafioletem, dodawanie wodorosiarczynu sodu. Powszechnie stosowane metody w systemach uzdatniania wody w elektrowniach cieplnych to sterylizacja chlorowa oraz technologia ultrafiltracji przed odwróconą osmozą.
Jako środek sterylizujący, chlor jest w stanie szybko dezaktywować wiele mikroorganizmów patogennych. Skuteczność chloru zależy od jego stężenia, pH wody oraz czasu kontaktu. W zastosowaniach inżynieryjnych, resztkowy chlor w wodzie jest zazwyczaj kontrolowany na poziomie powyżej 0,5–1,0 mg, a czas reakcji wynosi 20–30 minut. Dawkę chloru należy określić poprzez debugowanie, ponieważ materia organiczna w wodzie również będzie pochłaniać chlor. Chlor jest używany do sterylizacji, a najlepsza praktyczna wartość pH wynosi 4–6.
Zastosowanie chlorowania w systemach wody morskiej różni się od stosowania w wodzie słonawej. Zazwyczaj w wodzie morskiej znajduje się około 65 mg bromu. Podczas chemicznego uzdatniania wody morskiej wodorem, najpierw reaguje ona z kwasem podchlorawym, tworząc kwas podbromawy. Dzięki temu jego działanie bakteriobójcze jest bardziej zbliżone do kwasu podchlorawego, a nie podchlorawego, a kwas podbromawy nie rozkłada się przy wyższym pH. Dlatego efekt chlorowania jest lepszy niż w wodzie słonawej.
Ponieważ element membranowy materiału kompozytowego ma pewne wymagania dotyczące resztkowego chloru w wodzie, konieczne jest przeprowadzenie obróbki redukcyjno-dechlorowującej po sterylizacji chlorem.
4. Kontrola zanieczyszczeń organicznych
Adsorpcja materii organicznej na powierzchni membrany powoduje zmniejszenie strumienia membrany, a w poważnych przypadkach może doprowadzić do nieodwracalnej utraty strumienia membrany i wpłynąć na jej praktyczną żywotność.
W przypadku wód powierzchniowych większość wody stanowią produkty naturalne. Proces oczyszczania przez koagulację, filtrację koagulacyjną DC oraz filtrację na węglu aktywnym pozwala na znaczną redukcję zawartości materii organicznej w wodzie, co pozwala spełnić wymagania wody oczyszczonej metodą odwróconej osmozy.
5. Kontrola polaryzacji stężenia
W procesie odwróconej osmozy występuje czasami wysoki gradient stężeń między wodą stężoną na powierzchni membrany a wodą wlotową, co nazywa się polaryzacją stężeń. W przypadku wystąpienia tego zjawiska na powierzchni membrany tworzy się warstwa o stosunkowo wysokim stężeniu i stosunkowo stabilnej, tzw. „warstwa krytyczna”, która utrudnia skuteczną realizację procesu odwróconej osmozy. Dzieje się tak, ponieważ polaryzacja stężeń zwiększa przepuszczalność roztworu na powierzchni membrany, a siła napędowa procesu odwróconej osmozy ulega zmniejszeniu, co skutkuje zmniejszeniem wydajności wody i szybkości odsalania. W przypadku znacznej polaryzacji stężeń, niektóre lekko rozpuszczone sole wytrącają się i tworzą kamień na powierzchni membrany. Aby uniknąć polaryzacji stężeń, skuteczną metodą jest utrzymanie przepływu wody stężonej w stanie turbulentnym, czyli poprzez zwiększenie natężenia przepływu wody wlotowej, tak aby stężenie mikrorozpuszczonych soli na powierzchni membrany spadło do najniższej wartości. Ponadto po wyłączeniu urządzenia do uzdatniania wody metodą odwróconej osmozy należy na czas przepłukać zagęszczoną wodę po stronie wymienionej zagęszczonej wody.
opis2