- Atık Gaz Arıtımı
- Çamur Arıtımı
- Su Arıtma
- Taşınabilir Su Arıtma Kutusu Tipi - Ters Ozmoz (RO) Sistemi
- Paslanmaz Çelik ters ozmoz sistemi
- Konteynerli Su Arıtma Sistemleri
- Deniz suyu arıtma sistemi
- UF Su Arıtma Sistemleri
- NF Su Arıtma Sistemleri
- EDI Su Arıtma Sistemleri vb.
- Şişe/Kova/Çanta Su Dolum Hattı
- MBR Kanalizasyon Atıksu Arıtma Sistemi
- Kapsamlı su arıtma
0102030405
Ultrafiltrasyon Su Sistemi
Ultrafiltrasyon sistemi teknolojisinin özellikleri
Ultrafiltrasyon teknolojisi, çapraz filtrasyon olarak da bilinen bir membran filtrasyon yöntemidir. Çevredeki ortamdan 10~100 Å boyutundaki parçacıkları ayırabilir; bu boyut aralığındaki parçacıklar genellikle sıvıdaki çözünmüş maddeyi ifade eder. Temel prensip, oda sıcaklığında belirli bir basınç ve akış hızında, asimetrik mikro gözenekli yapıya ve yarı geçirgen membran ortamına sahip bir membran kullanılarak, membranın iki tarafı arasındaki basınç farkının itici güç olarak kullanılmasıyla çapraz akışlı filtrasyon modunda, çözücü ve küçük moleküler maddelerin geçmesine izin verilirken, makromoleküler maddeler ve proteinler, suda çözünen polimerler, bakteriler vb. gibi parçacıkların filtre membranı tarafından bloke edilmesidir. Böylece ayırma, sınıflandırma, saflaştırma ve konsantrasyon gibi işlevleri yerine getiren yeni bir membran ayırma teknolojisidir.
1. Ultrafiltrasyon işlemi oda sıcaklığında gerçekleştirilir, koşullar hafiftir ve bileşenlere zarar vermez; bu nedenle ilaçlar, enzimler, meyve suları vb. gibi ısıya duyarlı maddelerin ayrılması, sınıflandırılması, konsantrasyonu ve zenginleştirilmesi için özellikle uygundur.
2. Ultrafiltrasyon işlemi değişmez, ısıtma gerektirmez, düşük enerji tüketimine sahiptir, kimyasal reaktif eklenmesine gerek yoktur, kirliliğe yol açmaz; enerji tasarruflu ve çevre dostu bir ayırma teknolojisidir.
3. Ultrafiltrasyon teknolojisi yüksek ayırma verimliliğine sahiptir ve seyreltik çözeltilerdeki eser miktardaki bileşenlerin geri kazanılması ve düşük konsantrasyonlu çözeltilerin konsantre edilmesi için çok etkilidir.
4. Ultrafiltrasyon işlemi, membran ayırma için itici güç olarak yalnızca basıncı kullanır; bu nedenle ayırma cihazı basittir: kısa işlem süresi, kolay kullanım, kolay kontrol ve bakım.
5. Ultrafiltrasyon yönteminin de bazı sınırlamaları vardır; doğrudan kuru toz preparatı elde edilemez. Protein çözeltileri için genellikle sadece %10 ila %50 konsantrasyon elde edilir. Ultrafiltrasyon cihazı, kapalı bir kapta, basınçlı hava ile çalışır; kaptaki piston ileri doğru itilerek numune sıvısının iç basıncı oluşturulur; kabın dibine katı bir membran plaka yerleştirilir. Membran plakasının açıklık çapından daha küçük olan küçük moleküller, basıncın etkisiyle membran plakasından dışarı atılırken, büyük moleküller membran plakasında hapsolur.
Ultrafiltrasyonun başlangıcında, çözünen moleküller çözeltide eşit olarak dağıldığı için ultrafiltrasyon hızı nispeten yüksektir. Bununla birlikte, küçük moleküllerin sürekli olarak uzaklaştırılmasıyla, makromoleküller yakalanır ve membran yüzeyinde giderek daha yüksek konsantrasyonlarda birikir, böylece alttan üste doğru bir konsantrasyon gradyanı oluşur ve ultrafiltrasyon hızı kademeli olarak yavaşlar; bu olaya konsantrasyon polarizasyonu olayı denir.
Ultrafiltrasyon sisteminin bileşimi
Ultrafiltrasyon modülü, su arıtma, atık su arıtma, gıda ve içecek endüstrisi, biyotıp ve diğer alanlarda yaygın olarak kullanılan bir membran ayırma teknolojisidir. Yapı tasarımı, modülün ayırma performansı ve kullanım ömrü üzerinde önemli bir etkiye sahiptir.
Ultrafiltrasyon modülünün yapısı genellikle membran zarfı, destek tabakası, membran ayırma tabakası ve kabuktan oluşur. Membran paketi, ultrafiltrasyon modülünün çekirdek kısmını oluşturur ve genellikle bir veya daha fazla polimer film tabakasından meydana gelir. Bu membranlar, çözücü ve çözünen maddedeki düşük molekül ağırlıklı maddeleri tutarken, çözünenleri, koloidal maddeleri ve askıda katıları filtreleyen mikro gözenekli bir yapıya sahiptir. Destek tabakası, membran ayırma tabakasının altında bulunur ve esas olarak membranın stabilitesini ve mekanik dayanıklılığını artırmak için membranı destekleme rolünü oynar.
Membran ayırma tabakası, ultrafiltrasyon modülünün kilit parçasıdır ve malzemesi ve yapısı, ayırma etkisini ve akış hızını doğrudan belirler. Yaygın ultrafiltrasyon membran malzemeleri arasında polipropilen, polyester, polietersülfon vb. bulunur ve bunlar mükemmel kimyasal direnç ve sıcaklık direncine sahiptir. Membran ayırma tabakasının yapısı içi boş lif, spiral film veya düz levha olabilir ve farklı yapısal formlar farklı uygulama senaryolarına uygundur. İçi boş lifli membran ayırma tabakası geniş bir membran alanına sahiptir ve büyük miktarlarda çözeltinin işlenmesi için uygundur, spiral membran veya düz levha membran ayırma tabakası ise sınırlı alan için uygundur.
Ultrafiltrasyon modülünün gövdesi genellikle iyi korozyon ve basınç direncine sahip paslanmaz çelik veya mühendislik plastiğinden yapılır. Gövde, modüllerin takılması ve çıkarılmasının yanı sıra membranların bakımı ve değiştirilmesi de dikkate alınarak tasarlanmalıdır. Ayrıca, sızıntıyı ve kirlenmeyi önlemek için gövdenin iyi bir sızdırmazlık performansına sahip olması da gerekir.
Ultrafiltrasyon modülü yapısının tasarımında sıvı dağıtımı ve toplanması da dikkate alınmalıdır. Tipik olarak, ultrafiltrasyon modülü, sıvının homojen dağılımını ve toplanmasını sağlamak için çok kanallı bir yapı benimser. Her kanal genellikle sıvı girişini ve boşaltımını kolaylaştırmak için bir besleme portuna, bir üretim çıkışına ve bir atık sıvı çıkışına sahiptir.
Özetle, ultrafiltrasyon modülünün yapısal tasarımı, ayırma performansı ve kullanım ömrünü etkileyen önemli bir faktördür. Makul bir yapısal tasarım, modülün stabilitesini ve ayırma verimliliğini artırarak farklı alanların ihtiyaçlarını karşılayabilir.
1. Ultrafiltrasyon membranı
Ultrafiltrasyon membranı, ultrafiltrasyon yapısının önemli bir parçasıdır ve temel işlevi sudaki maddelerin ayrıştırılması ve filtrelenmesini sağlamaktır. Ultrafiltrasyon membranı, içi boş lifli membran, düz membran, yarı geçirgen membran ve diğer formlara ayrılabilir. Bunlar arasında içi boş lifli membran en yaygın kullanılanıdır ve malzemesi olarak polipropilen, polyester, polisülfon ve diğer malzemeler kullanılabilir.
2. Destek katmanı
Destek tabakası, ultrafiltrasyon membranının alt tabakasıdır ve esas olarak membranın yapısını desteklemek ve stabilize etmek için kullanılır. Destek tabakası, paslanmaz çelik, plastik, seramik vb. çeşitli malzemelerden yapılabilir.
3. Su giriş ve çıkış boruları
Su giriş ve çıkış boruları, genellikle PVC, paslanmaz çelik ve diğer malzemelerden yapılan, yapının içine ve dışına su giriş ve çıkışını sağlayan önemli kanallardır. Suyun giriş ve çıkışının sorunsuz bir şekilde sağlanması için, su giriş ve çıkış borularının tasarımı da kritik öneme sahiptir.
4. Kontrol sistemleri
Atıksu arıtma tesisinin ultrafiltrasyon yapısının kontrol sistemi, yapının normal çalışmasını ve istikrarını sağlamak için otomatik kontrol sistemini kullanabilir. Kontrol sistemi; kalite izleme sistemi, akış kontrol sistemi, kendi kendini temizleme sistemi ve alarm sistemini içerir.
Bunlar, atık su arıtımında ultrafiltrasyon yapısının ana bileşenleridir ve ultrafiltrasyon membranı en kritik parçadır. Daha iyi bir arıtma etkisi elde etmek için farklı su kalitesi ve miktarına göre farklı ultrafiltrasyon yapısı bileşimi seçmemiz gerekir.
Ultrafiltrasyon prensibi
Yeni ve verimli bir ayırma teknolojisi olarak membran arıtma teknolojisi, basit prosesi, kolay işletimi, kompakt ekipmanı, iyi ayırma etkisi ve yüksek ekonomikliği nedeniyle son yıllarda su arıtma, çevre koruma, tıp, gıda, kimya ve diğer alanlarda hızla uygulanmaya başlanmıştır. Membran arıtma teknolojisi, su kıtlığı sorununu çözmede çok önemli bir rol oynamaktadır. Su ve atık su geri dönüşümünde, özellikle su temininin yetersiz olduğu bölgelerde membranların özel rolü çok önemlidir ve geniş ilgi görmektedir.
Mikrofiltrasyon, ultrafiltrasyon, nanofiltrasyon ve ters ozmoz, hepsi dış kuvvetle çalışan membran arıtma teknolojileridir. Şu anda, çeşitli ana membran ayırma teknolojileri arasında ultrafiltrasyon ve ters ozmoz en yaygın kullanılanlardır.
Ultrafiltrasyon işlemi, membranın iki tarafı arasındaki basınç farkıyla çalışan ve mekanik eleme prensibine dayanan bir çözelti ayırma işlemidir. Ultrafiltrasyon membranının gözenek boyutu 0,005 ~ 1,0 μm'dir. Ultrafiltrasyon membranının gözenek boyutundan daha küçük maddeler ve suda çözünmüş maddeler, filtre membranından geçebilen geçirgen sıvı olarak kullanılırken, filtre membranından geçemeyen maddeler yakalanır ve deşarj sıvısında yoğunlaştırılır. Sonuç olarak, üretilen su (çözelti) su, iyonlar ve küçük moleküler maddeler içerirken, kolloidal maddeler, parçacıklar, bakteriler, virüsler ve protozoalar membran tarafından uzaklaştırılır. Membran ayırma işlemi dinamik bir filtrasyon işlemidir ve makromoleküler çözücü membran tarafından bloke edilir ve konsantre çözelti ile birlikte membran bileşeninden dışarı akar. Membranın tıkanması kolay değildir ve uzun süre sürekli olarak kullanılabilir. Ultrafiltrasyon işlemi oda sıcaklığında ve düşük basınçta çalıştırılabilir, faz değişimi yoktur, yüksek verimliliğe sahiptir ve enerji tasarrufu sağlar.
Filtrelenecek su, ultrafiltrasyon besleme pompası tarafından basınçlandırılır ve membran modülüne taşınır. Membranın içi ve dışı arasındaki basınç farkı nedeniyle, su filtre membranından geçerken, sudaki safsızlıklar tutulur ve filtre membranından geçemez. Ayrılan safsızlıklar membran üzerinde çok fazla birikirse, çözünmeyen tuzlar membran yüzeyinde bir kaplama tabakası oluşturarak kireçlenmeye neden olur. Bunu önlemek için, ayırma işlemi sırasında safsızlıkların suyun bir kısmıyla birlikte konsantre olarak dışarı akmasına genellikle izin verilir. Membran tipine ve uygulamaya bağlı olarak, bu işlem sürekli veya geri akışlı olarak gerçekleştirilebilir. Çökeltme, çöktürme ve kum filtrasyonu gibi geleneksel arıtma yöntemleriyle karşılaştırıldığında, ultrafiltrasyon istikrarlı su kalitesine, basit ekipman yönetimine sahiptir ve filtrasyon kalıntısı veya çökelmiş çamur ve diğer atıkları üretmez.
Ultrafiltrasyon membranı ve ultrafiltrasyon düzeneği
Su arıtımında ultrafiltrasyon kullanıldığında, malzemenin kimyasal kararlılığı ve hidrofilikliği en önemli iki özelliktir. Kimyasal kararlılık, malzemelerin asit ve alkali, oksidanlar ve mikroorganizmaların etkisi altındaki ömrünü belirler ve doğrudan temizleme yöntemiyle ilişkilidir; Hidrofiliklik ise membran malzemelerinin sudaki organik kirleticilere olan adsorpsiyon derecesini belirler ve membran akışını etkiler. Ultrafiltrasyon membranlarının çeşitli tipleri ve özellikleri mevcuttur ve bunlar gerçek ihtiyaçlara göre seçilebilir.
1. Ultrafiltrasyon membranı hazırlanması için gerekli kimyasal maddeler
Ultrafiltrasyon membranı yapımında birçok malzeme kullanılmaktadır, ancak içi boş lifli ultrafiltrasyon membranı yapımında kullanılan malzemeler esas olarak iyi lif oluşturma performansına sahip polimer malzemelerdir. Membran malzemeleri için gereksinimler, yüksek su akışı ve kirlenmeye karşı direnç elde etmek için iyi film oluşumu, termal kararlılık, kimyasal kararlılık, asit ve alkali direnci, mikrobiyal erozyon direnci ve oksidasyon direnci ile iyi hidrofilitedir. Şu anda yaygın olarak kullanılan içi boş lifli ultrafiltrasyon membran malzemeleri poliviniliden florür (PVDF), polieter sülfon (PFS), polisülfon (PS), polivinil klorür (PVC), polietilen (PF), poliakrilonitril (PAN), polipropilen (PP) vb.'dir. Poliviniliden florür ve polieter sülfon en yaygın kullanılan ultrafiltrasyon membran malzemeleridir.
2. Ultrafiltrasyon membran düzeneğinin yapısı
Ultrafiltrasyon membranları genel olarak levha ve çerçeve tipi (levha tipi), rulo tipi, tüp tipi, içi boş elyaf tipi ve diğer yapılar olmak üzere çeşitli tiplere ayrılabilir.
Plaka tipi ultrafiltrasyon membranı, esas olarak büyük partikül maddelerin ayrılması için kullanılan en orijinal membran yapısıdır; ancak büyük kapladığı alan ve yüksek enerji tüketimi nedeniyle piyasadan giderek kaldırılmaktadır.
Sarmal membran modülü, spiral sarmal membran modülü olarak da bilinir. Kullanılan membranın büyük ölçekte endüstriyel olarak üretilmesinin kolay olması ve hazırlanan bileşenlerin de endüstriyel olarak üretilmesinin kolay olması nedeniyle, ters ozmoz, nanofiltrasyon, ultrafiltrasyon ve mikrofiltrasyon olmak üzere dört membran ayırma işleminde yaygın olarak kullanılmaktadır ve ters ozmoz ve nanofiltrasyon alanında en yüksek kullanım oranına sahiptir.
Tüp şeklindeki ultrafiltrasyon membranı, geniş bir yelpazedeki askıdaki katı maddelere, liflere, proteinlere ve diğer maddelere karşı dayanıklıdır, malzeme sıvısı için düşük ön işlem gereksinimlerine sahiptir, yüksek konsantrasyonlu malzeme sıvısının işlenmesine olanak tanır, ancak ekipman yatırım maliyeti yüksektir ve geniş bir alanı kaplar.
Çeşitli membran modülü yapı formları arasında, günümüzde ağırlıklı olarak içi boş lifli ultrafiltrasyon membranı kullanılmaktadır. Modülün yapısı, membranın paketleme yoğunluğunu mümkün olduğunca artırmak, birim hacim başına su verimini artırmak, konsantrasyon polarizasyonunun etkisini en aza indirmek, temizliği kolaylaştırmak ve düşük üretim maliyeti sağlamak amacıyla tasarlanmalıdır.
Günümüzde, eşsiz avantajları nedeniyle içi boş lifli ultrafiltrasyon membranı, ultrafiltrasyonun ana formu haline gelmiştir. Yoğun tabakanın farklı konumuna göre, içi boş lifli ultrafiltrasyon membranı, iç basınçlı membran ve dış basınçlı membran olarak ikiye ayrılabilir. Dış basınçlı içi boş lifli filtre membranı, ham çözeltiyi, boyutsal süperradyal yönde dıştan içe doğru içi boş liflerden geçirerek geçirgen sıvı haline getirir ve bunun tarafından tutulan madde içi boş lifin dışına çöker. Membranın giriş kanalı membran lifleri arasındadır ve membran liflerinin belirli bir serbest hareket alanı vardır, bu nedenle ham su kalitesinin düşük olduğu ve askıda madde içeriğinin yüksek olduğu durumlar için daha uygundur. İç basınçlı içi boş lifli ultrafiltrasyon membranında ham sıvı, içi boş lifin içine girer ve basınç farkı ile itilerek, radyal yönde içten dışa doğru içi boş liflerden geçerek geçirgen sıvı haline gelirken, konsantre sıvı içi boş lifin içinde kalır ve diğer uçtan dışarı akar. Membranın giriş kanalı, tıkanmayı önlemek için içi boş liflerden oluşan iç boşluktur; giriş suyunun partikül boyutu ve içeriği konusunda katı gereksinimler vardır, bu nedenle iyi ham su kalitesine sahip çalışma koşulları için uygundur.
3. Ultrafiltrasyon membran düzeneğinin yakalama performansı
(1) Parçacıkların tutulması. Süzüntünün bulanıklığı genellikle ultrafiltrasyon kullanılarak 0,1 NTU'nun altına düşürülebilir. Ham suyun bulanıklığının kararsız olması durumunda: ultrafiltrasyon kullanımı daha uygundur. Geleneksel arıtma süreçlerine kıyasla, ultrafiltrasyon çok kolay bir şekilde otomatikleştirilebilir.
(2) Organik madde tutma. Organik madde, parçacıkları, kolloidleri ve suda çözünebilen organik maddeyi içerir. Ultrafiltrasyonun farklı organik madde türlerini tutma yeteneği farklı olduğundan, arıtma verimliliği sudaki organik maddenin bileşimine bağlıdır. Geleneksel yöntemle karşılaştırıldığında, ultrafiltrasyon yöntemi çökelmeyi dikkate almayı gerektirmez ve yoğuşmanın filtrelenebilirliğine dikkat etmeyi gerektirmez, çünkü ultrafiltrasyonun arıtma verimliliğinin yoğuşmanın şekli ve yoğunluğuyla hiçbir ilgisi yoktur. Çökelme ve ham suyun kalitesine bağlı olarak, ultrafiltrasyon ile organik maddenin tutulma oranı %40 ila %60 arasındadır.
Ultrafiltrasyon sisteminin işletimi ve bakımı
Ultrafiltrasyon sisteminin çalışma prensibi iki moddadır: tam akışlı filtrasyon ve çapraz akışlı filtrasyon. Tam akışlı filtrasyonda, gelen suyun tamamı membran yüzeyinden geçerek su haline gelir; çapraz akışlı filtrasyonda ise suyun bir kısmı membran yüzeyinden geçerek su olurken, diğer kısmı safsızlıklarla birlikte atılarak konsantre su haline gelir. Düşük enerji tüketimi, düşük çalışma basıncı ve dolayısıyla daha düşük işletme maliyetleri; çapraz akışlı filtrasyon, daha yüksek askıda katı madde içeriğine sahip sıvıları işleyebilir. Ultrafiltrasyonun filtrat akışı düşük ve ultrafiltrasyon membranının filtrasyon yükü düşük olduğunda, membran yüzeyinde oluşan kirleticiler kolayca uzaklaştırılır, bu nedenle uzun vadede filtrat akışı stabildir. Filtrat akışı yüksek olduğunda, ultrafiltrasyon membranının geri kazanılamaz kirlenme eğilimi artar ve temizleme sıvısının geri kazanım oranı düşer, bu da filtrat akışının uzun süre stabil kalmasına elverişli değildir.
Filtreleme modu:
1. Tam akış filtreleme modu
Genellikle, ham sudaki askıda katı madde ve kolloidal madde içeriği düşük olduğunda (örneğin SS
2. Çapraz akış filtreleme modu
Ham sudaki ve çoğu susuz uygulamadaki yüksek askıdaki katı madde içeriği, membran tüpü içindeki yüksek akış hızını korumak için geri kazanım oranının düşürülmesini gerektirir ve bu da büyük miktarda atık suya neden olur. İsrafı önlemek için, boşaltılan konsantre su tekrar basınçlandırılarak membran tüpüne geri verilir. Bu şekilde, membran tüpünün geri kazanım oranı düşürülse de, tüm sistem için geri kazanım oranı hala yüksektir. Bu modda, giriş suyu membran yüzeyinde sürekli olarak dolaşır ve yüksek hızlı dolaşan su, membran yüzeyinde partikül birikmesini önler ve filtrat akışını artırır. Daha az gelen su üretilen suya dönüştüğü için, aynı verimi elde etmek için çapraz akışlı filtrasyon modunun enerji tüketimi, tam akışlı filtrasyon moduna göre daha fazladır.
Ultrafiltrasyon membranının çalışması
Ultrafiltrasyon membranı, aşağıdaki adımlara göre çalıştırılmadan önce kontrol edilmeli ve devreye alınmalıdır:
(1) Giriş suyu kalite kontrolü. Anahtar nokta, giriş suyunun bulanıklığının kontrol edilmesidir. Bulanıklık sistemin sınırlı değer aralığı içinde olduğunda, ultrafiltrasyon ekipmanı çalıştırılabilir ve ardından sudaki artık klor içeriği ve pH değeri kontrol edilir.
(2) Sistem kontrolü. Proses yol haritasına göre, ekipman ve bağlantıların doğru olup olmadığını ve vananın doğru şekilde açık olup olmadığını kontrol edin. Manuel olarak çalıştırılan sisteme özel dikkat gösterilmelidir. Makine çalıştırıldığında giriş vanası tamamen açık olmamalı ve konsantre su vanası ile su üretim vanası tamamen açık olmalıdır; aksi takdirde makine çalıştırıldığında aşırı basınç oluşarak ultrafiltrasyon membranına etki eder ve ekipmana zarar verir.
(3) Alet muayenesi. Tüm aletlerin normal olup olmadığını, özellikle basınç göstergesinin sağlam olup olmadığını kontrol edin.
(4) Başlatma. Başlatmadan önce hazırlık çalışmaları yapılırken, sistemin başlatılması test edilebilir; yani güç kaynağı açılır, pompa çalıştırılır ve hemen durdurulur. Pompa çarkının doğru yönlendirilip yönlendirilmediği ve pompa çalışmasında anormal bir ses olup olmadığı kontrol edilir. Pompanın normal olduğu onaylandıktan sonra, pompa resmi olarak çalıştırılabilir. Çalıştırıldıktan sonra, arayüz ve boru hattında sızıntı olup olmadığı kontrol edilmelidir. Otomatik kontrol programının ilk çalışma döngüsünde, vananın açılıp kapanması kontrol edilmeli ve çeşitli cihazların çalışması normal olmalıdır.
⑸ Çalıştırma. Ekipman çalışırken, cihazın normal olup olmadığı, pompanın anormal ses çıkarıp çıkarmadığı, su kalitesinin gereksinimleri karşılayıp karşılamadığı düzenli olarak kontrol edilmelidir; özellikle basınç göstergesi ve su akışına dikkat edilmelidir. Anormallik durumunda, derhal durdurulup kontrol edilmelidir. Genellikle, otomatik kontrol tasarlanırken sistemin kendi kendini koruma özelliği dikkate alınır. Herhangi bir anormallik durumunda, sistem otomatik olarak çalışmayı durdurur ve alarm verir. Ekipmanın çalışması sırasında, tasarım gerekliliklerine göre ekipman izlenmeli ve kayıt altına alınmalıdır; ekipman tasarım gerekliliklerine göre düzenli olarak temizlenmeli, sterilize edilmeli ve dezenfekte edilmelidir; ekipman düzenli olarak havalandırılmalı veya otomatik egzoz vanasının çalışma durumu kontrol edilmelidir.
⑹ Kapatma.
① Öncelikle sistem basıncı ve transmembran basınç farkını azaltın, ardından sistemi kapatın.
② Kapanma süresi 7 günü geçmediği takdirde, ekipmanın koruyucu işlemi her gün 20 ila 60 dakika süreyle (filtrasyon, yıkama, ters yıkama ve durulama döngüsüne bağlı olarak) gerçekleştirilebilir, böylece taze su, ekipmanda depolanan su ile değiştirilebilir.
③ Ekipman uzun süre kullanılmadığında, öncelikle iyice temizlenip dezenfekte edilmeli, ardından ekipmana membran koruyucu madde ve antibakteriyel madde enjekte edilmeli ve membran nemli kalacak şekilde ekipmanın tüm arayüzleri kapatılarak bakteri ve yosun oluşumu engellenmelidir.
Ultrafiltrasyon membranının kirlenmesi
Membran kirliliği, malzeme çözeltisindeki parçacıkların, kolloidlerin veya çözünen makromoleküllerin fiziksel adsorpsiyon, kimyasal etki veya mekanik engelleme yoluyla membran yüzeyine adsorbe olup birikmesi ve bunun sonucunda membran gözeneklerinin tıkanması, membran geçirgenlik akışında ve ayırma özelliklerinde belirgin değişiklikler meydana gelmesi sürecini ifade eder. Ultrafiltrasyon işleminde membran adsorpsiyonu, membran, çözücü ve çözünen madde arasındaki etkileşimle ilgili olup, membran kirlenmesinin anahtarı olarak kabul edilir. Membran bileşenlerinin farklı kimyasal özellikleri ve yapıları nedeniyle, adsorpsiyon mekanizması da farklıdır ve genel olarak elektrostatik etkileşim, hidrofobik etkileşim vb. olarak sınıflandırılabilir.
Ultrafiltrasyon sisteminin temizlenmesi
Ultrafiltrasyon işleminde, ayrılan maddeler ve diğer safsızlıklar yavaş yavaş membran yüzeyinde birikerek membranın kirlenmesine ve tıkanmasına neden olur. Bu nedenle, membran temizliği ultrafiltrasyon sisteminde vazgeçilmez bir işlem olup, membranın etkili bir şekilde temizlenmesi, membranın kullanım ömrünü uzatmanın önemli bir yoludur. Ultrafiltrasyon membranının yaygın olarak kullanılan temizleme yöntemleri esas olarak fiziksel temizleme ve kimyasal temizlemeyi içerir. Ultrafiltrasyon sisteminin temizliği, suyla ileri ve geri yıkama, gazla yıkama, kimyasal temizleme vb. yöntemleri kapsar. Bunlardan suyla ileri ve geri yıkama, membran yüzeyindeki filtre keki tabakasını uzaklaştırabilir; gaz yöntemi, gazın güçlü türbülansını kullanarak membran yüzeyindeki kirlilik tabakasını daha etkili bir şekilde uzaklaştırır. Kimyasal temizleme ise, kimyasal reaksiyon yoluyla ultrafiltrasyon membranının yüzeyindeki kolloidleri, organik maddeleri, inorganik tuzları ve diğer safsızlıkları ve iç su oluşumunu uzaklaştırır.
Ultrafiltrasyon sistemi geri yıkama
Ultrafiltrasyon geri yıkama suyu, ultrafiltrasyon üretim suyudur; çünkü geri yıkama suyuyla gelen askıda katı maddeler destek yapısında birikir ve daha sonra sürekli olarak partiküller, bakteriler ve TOC (Toplam Organik Bileşik) salınımı yapar, bu nedenle ham su geri yıkama suyu olarak uygun değildir.
Ultrafiltrasyon membran bileşenlerinin uzun süreli kullanımıyla, sudaki safsızlıklar membran üzerinde birikerek membranın ayırma performansını kademeli olarak etkileyecektir. Bu nedenle, çalışma sırasında, ultrafiltrasyon membranının su verimi %20'den fazla azaldığında veya 1 ila 4 ay kullanıldığında, ultrafiltrasyon membranına kimyasal temizlik uygulanması gereklidir. Bu sayede ultrafiltrasyon membranındaki kirleticiler zamanında uzaklaştırılır, ultrafiltrasyon membranında inatçı kireçlenme oluşumu önlenir ve membranın performansı zamanında eski haline getirilir.
Kimyasal temizlik, asit çözeltisi temizliği ve alkali çözeltisi temizliği olmak üzere ikiye ayrılır. Giriş suyunun sertliği yüksek olduğunda veya metal iyonlarının (örneğin demir iyonları) içeriği tasarım standardını aştığında ve bu durum membran giriş tarafında inorganik kirliliğe neden olduğunda, ultrafiltrasyon cihazının temizlenmesi için asit çözeltisi kullanılması gerekir. Biyolojik olarak kirlenmiş ultrafiltrasyon membranları için ise alkali çözeltisi kullanılmalıdır. Temizlik sırasında aşağıdaki noktalara dikkat edilmelidir:
(1) Tüm temizlik maddeleri, yoğun filtre tabakasının arkasından temizlik maddesinde bulunabilecek safsızlıkların membran duvarının içine girmesini önlemek için ultrafiltrasyon sisteminin su giriş tarafından düzeneğe girmelidir.
(2) Ultrafiltrasyon sistemi kimyasal temizlemeden önce iyice ters yıkama işlemine tabi tutulur.
(3) Ultrafiltrasyon sisteminin tüm kimyasal temizleme işlemi 2 ~ 4 saat sürer; Kirlenme ciddi ise 12 saatten fazla bekletilmesi gerekir.
(4) Temizlemeden sonra, ultrafiltrasyon sisteminin kapatılma süresi üç günü aşarsa, ultrafiltrasyon sistemi uzun süreli kapatma gerekliliklerine göre bakımı yapılmalıdır.
(5) Temizlik çözeltisi ultrafiltrasyon suyu veya daha kaliteli su ile hazırlanmalıdır.
(6) Temizlik maddesi, membran düzeneğine dolaşıma girmeden önce olası kirleticileri gidermelidir.
Temizlik solüsyonunun sıcaklığı 10 ila 40℃ arasında kontrol edilebilir ve temizlik solüsyonunun sıcaklığının artırılması temizleme verimliliğini artırabilir.
(7) Gerektiğinde çeşitli temizlik maddeleri kullanılabilir, ancak temizlik maddesi ve mantar ilacı membran ve bileşen malzemelerine zarar vermemelidir. Her temizlikten sonra, temizlik maddesi tamamen boşaltılmalı ve başka bir temizlik maddesi ile temizlemeden önce sistem ultrafiltrasyon veya ters ozmoz suyu ile durulanmalıdır.
Ters ozmoz membranlarının kimyasal temizliği, membran elemanlarında geri dönüşü olmayan hasarı önlemek için çok sık yapılmamalıdır.
açıklama2